24 Temmuz 2016 Pazar

Where Bad Kids Go

 Lübnan'da yaşarken altı veya yedi yaşında olmalıydım. Ülke o zamanlar savaş nedeniyle perişan durumdaydı, cinayetler yaygın ve devamlıydı. Bilhassa bu kötü zamanlarda, bombardımanın nadiren durduğu zamanlarda evde oturup çok, çok enteresan bir televizyon şovunu izlerdim.

  Bu 30 dakika süren, içeriğinde tuhaf ve kötü görseller bulunan bir çocuk şovuydu. O günler bunun medyanın çocukları evde tutmak için düşündüğü ince işlenmiş bir girişim olduğunu sanırdım çünkü her bölümün kıssadan hissesi belli ideolojiler etrafında dönüyordu; ''kötü çocuklar geç yatar.'',''kötü çocuklar aileleri uyuduğunda ceplerini yoklar.'','' kötü çocuklar geceleri buzdolabından yiyecek çalar.'' gibi.

  Şov çok tuhaftı, ve başlığı Arapça'ydı. Büyük kısmını anlamazdım fakat çoğu resim canlı ve kapsamlıydı. Her nasılsa beni en çok etkileyen kısım kapanıştı. Çoğu bölümde hemen hemen aynıydı. Kamera eski, paslanmış, kapalı bir kapıya odaklanır. Kapıya yaklaştıkça garip ve bazı zamanlar duyması acı veren çığlıklar daha anlaşılabilir hale gelirdi. Son derece korkutucuydu, özellikle bir çocuk programı olduğu düşünülürse. Sonra ekranda Arapça yazıyla ''İşte kötü çocukların gittiği yer'' metni belirildi. Sonunda ses ve görüntü kaybolmaya başlar, ve programın sonu gelirdi.

 15 veya 16 yaşlarımda haber fotoğrafçılığına başladım. Bu şov tüm zaman boyunca aklımda kaldı, düşüncelerimi düzenli düzensiz işgal etti. Nihayet korkularımı yendim ve biraz araştırma yapmaya karar verdim. Sonunda kanalın programlarının çoğunu yaptığı stüdyonun yerini tespit edebildim. Daha fazla araştırma yaptım ve stüdyoyu ziyaret ettim, büyük savaştan sonra terk edilmiş, ıssız bir yer olduğunu anladım.

  Kameramla binaya girdim. İçeriden yakılmıştı. Ya bir yangın patlak vermişti ya da birileri içerideki tahta eşyaları yakmak istemişti. Dikkatlice stüdyonun içine ilerledikten ve fotoğraflar çektikten sonra, binadan özellikle ayrılmış ücra bir odaya rastladım. iki, üç eski kilidi ve ağır kapıyı kırmayı başardıktan sonra, girişte birkaç uzun dakika boyunca soğukta kaldım. Kan izleri, dışkı, ve küçük kemik parçaları zeminin her yerine saçılmıştı. Oda son derece küçüktü, maruz kaldığım sahne ise son derece hastalıklı.

  Beni en çok korkutan, her şeye rağmen yolumu gerisin geri döndüren ve asla geri dönmeme sözü verdiren şey, odanın ortasında cıvatalı, sabitlenmiş, tavandan sarkan mikrofondu. İşte burası kötü çocukların gittiği yerdi.

Ç.N; Burada yazarlığa başladığımda en büyük hayalim beni en çok (belki de tek) etkileyen CP'yi çevirmekti. Fakat o biraz uzun ve ağır (yavaş değil, sadece dil bakımından) olduğu için ona benzeyen bu CP'yi buldum. BU da gerçekten hoşuma gitti.


27 yorum:

  1. Bu yorum yazar tarafından kaldırıldı.

    YanıtlayınSil
  2. O_o diyecek bir şey bulamıyorum efsaneydi
    ekrana bakmaktan gözüm ağrıdı her yeri kareli görüom p_p

    YanıtlayınSil
  3. Read isimli bir pasta var. Orjinal sitede Uncatogorized bölümünde. Kısa ama etkili. Özellikle yalnızken. Çevirebilir misiniz?

    YanıtlayınSil
  4. Şeyy... ummm ben sonunu anlamadımda :D yani mikrofondan mı korkmuş ? kan izlerinden falan degil mi ? pek anlam veremedimde :D.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bahsi geçen programın kapanışı esnasında duyulan çığlıkların hepsi, canlı kayıtmış, daha doğrusu gerçekten de o mekanda bulunan çocuklara işkence edilme sesleriymiş

      Sil
    2. Teşekkürler :)

      Sil
  5. Hocam o çok etkilendiğinizi de çevirseniz? Merak ediyorum doğrusu

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Dediğim gibi en büyük hayalim, fakat üst üste iki uzun Cp attık ve doğrusu biraz yoruldum. Ama söz er-geç çevireceğim.)

      Sil
    2. Etkilendiğin cpnin sonunda canavar olan birisi sanırım ben buna benzer bir tane okumuştum o olabilir

      Sil
  6. Demek kotu bir jojukmuşsundun.

    YanıtlayınSil
  7. Kısa ama güzel bi pastaydı çok beğendim *-*

    YanıtlayınSil
  8. Mehhh çok ta korkmadım (günde üç öğün cp okuyan çocuğun (aha veled diyen olursa elimde kalır. anamın babamın çocuğuyum sonuçta. İster bir ister bin yaşımda olayım) hazin sonu)

    YanıtlayınSil
  9. Mehhh çok ta korkmadım (günde üç öğün cp okuyan çocuğun (aha veled diyen olursa elimde kalır. anamın babamın çocuğuyum sonuçta. İster bir ister bin yaşımda olayım) hazin sonu)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Doğrusunu söylemek gerekirse kısa cp'ler beni de pek korkutmuyor. Bu arada yazım kurallarına çok dikkat etmesem de, çoğu insanın yaptığı bir hata olduğu için düzelteyim; parantez içinde parantez açacağın zaman dıştaki parantezi köşeli yaparsın .)

      Sil
    2. Ben 13 yaşındayım ve sanırım 8 yaşımdan beri CP okuyorum ve kendimi bildim bileli anime izlerim.

      Sil
    3. Ben 13 yaşındayım ve sanırım 8 yaşımdan beri CP okuyorum ve kendimi bildim bileli anime izlerim.

      Sil
  10. Gece izlemek cok daha iyiiiii heheheeee ^-^
    ° °
    ~

    YanıtlayınSil
  11. Bu gerçek mi acaba ? Bide çok beģendim bn okuma bilmezken ilk dinlemistim ve cok etkilenmisyim simdide baxilarindan etkilenirm ama cok deil

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bunun tamamen gerçek olduğunu söyleyemesek de, savaşın en çok kaybedeninin siviller ve özellikle çocuklar olduğunu göz önünde bulundurursak, malesef Dünya'nın çeşitli yerlerinde bu savaş suçlarının olduğu konusunu inkar edemeyiz Ѳ_Ѳ

      Sil
  12. Bu gerçek mi acaba ? Bide çok beģendim bn okuma bilmezken ilk dinlemistim ve cok etkilenmisyim simdide baxilarindan etkilenirm ama cok deil

    YanıtlayınSil

Yorum yaparken kaba veya küfürlü bir dil kullanmaktan çekinirseniz sevinirim ^^